El programa de Berto

Todo el que me conoce sabe de sobra que soy un amatoris de Berto, de Buenafuente, y de toda la prole que les sigue y precede. Incluso me atreví en verano a decir que prefería a Berto antes que a Andreu, y a decir verdad, Berto me gustaba con el formato de show de Buenafuente.

Volvió el rio a su cauce y Berto retomó su sección, y sí, también me gusta Berto en su sección. Sencillamente es capaz de sacarme una sonrisa cuando estoy a punto de meterme a la cama, con las persianas mas bien cerradas, y eso se agradece. Sobre todo con tanta crisis, patxilendakari y demás bolas de  nieve informativas que circulan por ahí.

Por gustarme me gustaba hasta la niña que cantaba anunciando el programa de Berto, me hacia gracia ese aire a joselito que tenia el spot.

Berto y su nariz

Pues bien, llegó el tan ansiado programa y me defraudó. Se han sacado un programa de la manga por aprobechar el tirón de Berto y si mucho no se equivoca mi sentido crítico o si no da un vuelco, ese programa esta avocado al fracaso. No tiene contenido apenas, es demasiado facilón y la verdad es que no te produce ese gancho que todo programa o serie en televisión necesita. Lo único que me empuja a volver a intentarlo es el respeto que siento por Berto y El terrat, a ver si cambia, pero me parece que el espacio televisivo en cuestion no va a tener el éxito deseado.

Sólo espero que Berto no deje de hacer su sección, amo al hamster que mira mal, y a la bailarina de ballet, y a ¡HOLA! y a las casas de ricos con pies descalzos.

Iraunkortasuna venezuelar erara

Venezuelako presidente den Hugo Chavez-ek bi agintaldi baina gehiago herrialdearen agintean egotea ahalbidetzen ez zuen legea aldatu omen du.

Hugo Chavez hitzaldi batean

Ez dut ukatuko, golpista bat denik, populista hutsa, mundu osoko ezkerraren asmo ximpleenak bere egiten dituelarik nazioarteko onespen minimo bat lortzearren George W. Bush AEB-etako presidente ohiari mozkorra deituz edota pikutara bidaliz. Jakina da komunikabideak zentsuratu dituela, oposizioa zigortu eta ia deuseztatu duela ere, baina munduak behar izaten du noizean behin horrelako pertsonaiaren bat, eta niri ongi erortzen zait.

Ez dut ukatuko, Venezuela bezalako herrialde bati mesede handia egin diola enpresak nazionalizatzearen prozesuak, txiroen etxeetara ura helarazi duela, edota hezkuntza eta osasun mailan aurrerapen txikiak egon direnik. Venezuelak aurrera egin du ekonomikoki petrolioari esker, baina orain hori ustiatzen ikasi beharko du, amaituko ez bazaio.  Gobernu sozialista orok egin beharko luke bere ideien alde, baina ukaezina da ere horretarako moduak eta moduak daudela, eta Chavez-en gobernuak jarrera diktatoriala du, eta hori ez zait gustatzen.

Sozialismo orok iraultza bilatzen du boterera heltzeko metodo gisa, baina ausartuko nintzateke esatera egungo mendebaldeko gizartean hori ezinezkoa dela, edo gutxienez oso zaila, eta gobernu edo alderdi sozialistek beste metodologia batzuk darabiltzate euren ideiak gizarteak bereganatzeko; Adi! hau gobernu orok egiten baitu hezkuntza bezalako mekanismoak erabiliz eta ez bakarrik sozialistek. Baina hortik Napoleonek egin zuen moduan iraultzaren funtsetako bat deuseztatuz bere boterea bermatzeko legeak edo hitzarmenak aldatzera alde handia dago. Nik bi legealdien limitearen gai hau AEB-etako gobernu motarekin ezagutu nuen, eta egia esan nahiko metodo zuzena deritzot jarrera diktatorialak gutxitzeko, eta hau aldatzea ez zait oso ideia ona iruditzen, batez ere agintaria bera bada hau bultzatzen duena, botererako grina besterik ez baitu erakusten, eta hori, askotan, gehienetan, diktadura bihurtzen da. Venezuelak sozialismoa nahi badu berau bozkatuko du, baina ez du zertan presidente beraren agindupean izan beharrik.

Ez dezagun ahaztu gizartea ume txikiak bezalakoa dela, gozoki bat aurrean jarri ezkero itsu-itsuan doa horren bila, tartean aurkituko dituenak ezagutu gabe.

La Ola eta El Intercambio

Asteburu honetan beste bi filme ikusteko aukeraz gozatu dut, eta egia esan honetakoan benetako zortea izan da, bi filme on ikusi baititut aspaldiko partez. Onak nire ikuspuntutik beti, gustuetarako eginak baitira koloreak, eta hauek bezala filmak.

Larunbatean La Ola (Die Welle, Alemania,2008 ) ikusi nuen eta egia esan nire aurreiritzia positiboa zen filme honekiko, beraz errazagoa gustoko izateko. Filma ondo dago, baloreak egoki lantzen ditu nire ustez eta gauza askotaz ohartarazten era berean.  Ia bi orduko filma izan arren ikuslea ez da aspertzen eta arretaz jarraitzen du istorioa. Akatsen bat ateratzearren esango nuke nahiko previsiblea dela, hau da, erraz aurreikusten dira momentu batzuk. Gomendagarria zalantzarik gabe.

Die Welle filmaren irudi bat

Igandean aldiz El intercambio (Changeling, AEB, 2008). Aurrekoan ez bezala filme honekiko nire aurreiritzia  ez zen positiboa, eta beraz nire zalantzak nituen ikusi aurretik. Zinema gainezka aurkitzea izan da lehenengo ezustekoa, baina egia esan filmea ikusi ondoren ez nau harritzen. Aukeran luzeegia bazen ere Clint Eastwood-ek zuzendutako luzemetrailak nire aurreiritziak aldatu ditu, eta egia esan badu historio bat kontatzeko modu entretenigarrian. Angelina Jolie eta John Malkovich bezalako aktoreekin kontatzeak gainera ikusleria biderkatzeaz gain kalitate puntu bat gehitzen dio.

Angelina Jolie Changeling filmean.

Gomorra

Cartel anunciador de Gomorra

Siempre me hizo gracia aquella frase de Los Serrano que decía: Esto parece Sodoma y Gomera, pues bien, cambiemos Gomera por Gomorra y nos quedamos con la frase original. Gomorra es también el titulo decidido para la no poco polémica película sobre la Camorra o mafia napolitana.

Tras este pequeño trabalenguas vengo a contaros que hoy he asistido al cine a ver la citada película, y la verdad mi predisposición y expectativa era alta, pues tras tanto bombo y platillo, amenaza, autor comprometido con la verdad absoluta y la injusticia mas dantesca, pues quería verla. Me han comentado justo antes de entrar que la película duraba dos horas y algo, en mi opinión algo largo de antemano, pero bueno, me puede gustar de igual manera.

Total que el film empieza y te sitúa en escena con presentaciones de varias situaciones diversas pero todas ellas relacionadas con la vida mafiosa. Tras hora y pico de película creo que he conseguido entender más o menos como iba el asunto, pero creedme, no era nada fácil. Como había previsto la película se me ha hecho algo larga, aunque tenía un par de puntos que te obligaban a volver a prestar atención, mas por la sonoridad que por el propio acto a tenor de la verdad. La película acaba dando fin a las tres historias, que la verdad tras analizarlas a la salida una de ellas te deja algo absorto y confuso pero bueno, las otras dos acaban como te lo esperabas desde el minuto 5 (antes de empezar a entender la trama).

Resumiendo, que la película tampoco es nada de otro mundo y que desde luego no merece en mi humilde opinión la fama que le precede ni la polémica suscitada, pues de comprometida no le he visto mucho, y de denuncia… Callejeros me conmueve más.

Funtzionarioa izan nahi dut

Eta argi eta garbi diot,  hori da nere objetiboa bizitzan, eta ez pokemon guztiak biltzea gu baina beranduago jaio ziren belaunaldiena bezala.

Kontua da gaur lan egitea tokatu zaidala, eta nire lantokian badago aukera kotxea sartzeko aukera, beti ere lehenagotik txirrina jotzen baduzu. Ongi, nire lanorduak amaitu ditut eta etxera abiatu naiz. Eskailerak jaitsi eta bertako langileari (funtzionaria bera) esan diot ea mesedez ataka irekiko didan, banindoala dagoeneko; eta hemen etorri da galdera majikoa:

- Kotxea nora begira aparkatu duzu gora ala behera, zeren altxa egin behar dut botoia sakatzeko eta kalkulatu egin behar dut.

toooooomaya! pentsatzea beno, baina argi eta garbi esatea??

NIK FUNTZIONARIO IZAN NAHI DUT.

Sons of Anarchy

Azken aldian telesail hau ikusten aritu naiz, eta lehenengo temporada bakarrik badago ere nire ustez merezi du.

Telesaila Californiako motozale club baten ingurukoa da, eta kapituluen arteko erlazioan nire ustez pixka bat failatzen badu ere, nahiko entretenigarria da. Momentuz inglesez dago bakarrik, ez dakit gaztelaniaz ateratzeko intentziorik baduten edo ez, baina subtituluekin ikus daiteke eta esango nuke nahitanahiez hauen laguntza behar dela, nahiko hizkera Slang-a erabiltzen baitute, you know fella.

Pertsonaien bizitzaz aritzen bada ere, Clubaren inguruko gaiak dira telesailaren euskarri. Biolentzia nahiko merkea da, baina pertenentzia, ziurtasuna eta gizarteratzea bezalako gaiak lantzen ditu, eta egia esan telebistan egoten denerako…. hobe zerbait interesgarria ikusi.

DD: http://www.seriesyonkis.com/serie/sons-of-anarchy/

Info: http://en.wikipedia.org/wiki/Sons_of_Anarchy

Telesaileko posterra

Hello world!

Aurkezpenik ez egitea nuen pentsatua, baina tira, etorri berriei aukera bat eman beharko. Aitzol naiz, Giza-zientziak: komunikazioan lizentziatua eta munduari buruzko ikuspegi nahiko bitxia dut, konturatuko zarete. Blog honetan zinemaz, musikaz, telebistaz eta politikaz arituko naiz, edo ez.